به اسم امنیت، اینترنت را قطع می کنید
لینک وبسایت: با وجود سایه سنگین خطر جنگ بر کشور، بیشتر از هر زمان دیگری به اعتماد، همراهی و حمایت گسترده مردم نیاز داریم.
به گزارش لینک وبسایت به نقل از خبر آنلاین علی ربیعی در اعتماد نوشت: در چنین وضعیتی، گام نخست، پرهیز از دستکاری جامعه و دوری از سیاستهای درگیرکننده است؛ سیاست هایی که بجای آرام کردن جامعه، آنرا درگیر، فرسوده و بی اعتماد می کنند.
هر گوشی، با هر میزان از شنوایی می تواند دریابد که امروز مساله اینترنت به یکی از ملاک های جدی قضاوت جامعه در رابطه با حکمرانی تبدیل گشته است. اعتماد عمومی در شرایط جنگی، خود بخشی از امنیت ملی است، نه امر حاشیه ای. به رغم بررسی های متعدد، گفت وگوهای فراوان و کوشش برای فهم منطق تصمیم گیری، هنوز دقیقاً روشن نیست که قطع یا محدودسازی اینترنت بین الملل بر چه مبنایی اتخاذ شده و چرا ادامه یافته است.
طبیعی است که در شرایط جنگی یا بحران های امنیتی، دولت ها ممکنست محدودیت هایی را با استناد به ضرورتهای امنیتی اعمال کنند و جامعه هم در مقاطع کوتاه مدت، اگر منطق تصمیم برایش توضیح داده شود، با آن همراهی کند. اما مساله از جایی شروع می شود که محدودیت ها طولانی، مبهم و نابرابر می شوند؛ جامعه محدودیت کوتاه مدت و توضیح داده شده را بهتر می فهمد تا محدودیتی فرسایشی، بی زمانبندی و بی توضیح. وقتی همزمان نوعی «اینترنت ویژه» یا «اینترنت پرو» برای گروه هایی خاص برقرار است، این پرسش جدی شکل می گیرد که آیا واقعاً با یک ضرورت فنی و امنیتی فراگیر مواجهیم یا با نوعی سیاست محدودسازی نابرابر که هزینه آن فقط بر دوش مردم عادی افتاده است؟
جامعه ممکنست محدودیت امنیتی کوتاه مدت را تحمل کند، اما تبعیض در دسترسی را امنیت نمی فهمد؛ آنرا بی عدالتی می فهمد. در شرایط بحران، مردم شاید سختی را تحمل کنند؛ اما تبعیض را بسادگی فراموش نمی کنند. اینجاست که یک تصمیم ظاهرا فنی از مرز مدیریت امنیتی عبور می کند و به مساله ای عمیقا اجتماعی و سیاسی تبدیل می شود. تصمیمی که به نام امنیت اتخاذ می شود، اگر برای مردم توضیح داده نشود، اگر زمانبندی روشنی نداشته باشد و اگر تبعیض آمیز به نظر برسد، می تواند آثار ضد امنیتی تولید نماید.
امنیت فقط با ابزارهای کنترلی حفظ نمی شود؛ امنیت پایدار بر اعتماد، عدالت ادراک شده و احساس کرامت روزمره مردم استوار است. هیچ سیاست امنیتی، وقتی اعتماد عمومی را فرسوده کند، در بلند مدت امنیت ساز باقی نمی ماند.
اینترنت امروز دیگر ابزار لوکس یا صرفاً بستری برای سرگرمی نیست؛ بخشی از زیرساخت زندگی روزمره است. اقتصاد، آموزش، درمان، ارتباطات خانوادگی، کسب وکارهای کوچک، پژوهش، رسانه، خدمات بانکی، حمل و نقل، کار فریلنسرها، ارتباطات حرفه ای و حتی سلامت روان مردم به آن گره خورده است. وقتی اینترنت بین الملل مختل یا قطع می شود، فقط چند سایت از دسترس خارج نمی شوند؛ بخشی از زندگی عادی مردم متوقف می شود. برای بسیاری، این اختلال یعنی تعلیق کار، از دست رفتن درآمد، قطع ارتباط حرفه ای، افزایش اضطراب و تشدید احساس بی ثباتی.
این پست لینک وبسایت را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب