عباس عبدی:
اینترنت طبقاتی، فساد و تبعیض شدید به همراه می آورد
به گزارش لینک وبسایت، در ایران کنونی یکی از مهم ترین میدان های این جنگ، «میدان نت» است.
به گزارش لینک وبسایت به نقل از خبر آنلاین، عباس عبدی در روزنامه اعتماد نوشت: این میدان به طرز عجیبی از آغاز آمدن اینترنت فعال بود و جنگی دایمی در آن قرار داشت و با اطمینان میتوان اظهار داشت که بیشترین خسارت به رابطه حکومت و مردم و حتی در اقتصاد در این میدان زده شده، چونکه قبل از دو دهه است که با شدت هر چه تمام تر ادامه داشته و به جنگ بی انتها میان دو طرف تبدیل گشته است.
تردیدی نیست که تلفات سیاسی، عاطفی، اقتصادی آن از هر میدان دیگری بیشتر بوده و بدتر از تمامی این که طی سه ماه اخیر آتش این جنگ شعله ورتر شده و درحال گرفتن قربانیان و خسارت بیشتری است.
برخی افراد مسئولیت آنرا متوجه دولت و آقای پزشکیان می دانند، چونکه در زمان انتخابات ۱۴۰۳ صریحا و مکرر وعده آزاد کردن اینترنت را داده بود. این وعده ها به نحوی بود که تصور می شد آقای پزشکیان فورا با آمدن به پاستور نخستین اقدامش اجرای این وعده است. نه فقط آنرا انجام نداد، بلکه توضیح روشنی هم در رابطه با آن ارائه نکرد و این ضربه سنگینی به اعتبار ایشان زد. هنوز هم کسی نمی داند چرا آنرا انجام نداد.
برعکس دیگران من یقین دارم که آن وعده را صادقانه بیان کرد و قصد دروغ نداشت ولی در عمل مردم با وعده انجام نشده مواجه بودند که هیچ دلیلی برای عدم انجامش وجود نداشت یا اگر هست کسی آنرا نمی داند. پس مسئولیت این امر متوجه آقای پزشکیان بود یا اگر هم متوجه دیگران بود، ایشان با سکوت خود و در عمل آنرا به عهده گرفت.
ولی این مسئله تا دی ماه ۱۴۰۴ بود و بعد از آن متوجه نیروهای دیگر است. بخصوص بعد از جنگ که به کلی ماجرا فرق کرد. نه اینترنت که هیچ چیز دیگری در مسئولیت مستقیم دولت نیست، مسئولیت های دولت به صورت متعارف در ذیل مدیریت جنگ تعریف می شود.
گویی مردم به دلیلهای مختلف و قابل انتظار در محدودیت های دسترسی به اینترنت در زمان جنگ نسبت به گذشته مخالفت های کمتری ابراز داشته اند، (هنوز هم اکثریت مخالف محدودیت هستند) شاید تصور می کنند که آزادی کامل به زیان روند جنگ است.
یکی از دلیلهای مهم که برای کم کردن پهنای باند می آورند که سبب افتادن طولانی مدت ایران به قعر اینترنت جهانی شده، ترس از هک کردن است. این مشکل واقعی و جدی بود ولی منطق آن پذیرفتنی نیست، چونکه ساختاری که همیشه اینترنت را بعنوان یک تهدید جدی و نه یک فرصت عالی تلقی می کرد و هیچگاه اهتمام نکرد خودرا با این زیرساخت جدید حیاتی بشر تطبیق دهد و در مقابل هک خودرا مجهز کند، نمی تواند در رابطه با خطر هک توجیهاتی بیاورد که پذیرفتنی باشد، چونکه بصورت پیش فرض زیرساخت ارتباطی اینترنت را نفی خود می دانست و با آن به مثابه اکل میته برخورد می کرد که باید در حداقل باشد. به این علت هم هیچگاه نتوانست خودرا به آن مسلط و همراه کند، همیشه در برابرش ایستاد و ناتوان از فهم اهمیت و کار با آن شد و با این شیوه هیچگاه قادر به مقابله موثر با هک نخواهد شد و کم کردن پهنای باند نیز چاره دردش نیست. ولی سیاستی که ضربه غائی را به انگیزه و منطق مخالفت با اینترنت زد، طبقاتی کردن آن بود.
در گذشته هم طبقاتی بود، ولی خیلی از آنهایی که از آن بهره مند می شدند فعالانه مقابل این سیاست و در لزوم آزادی اینترنت می نوشتند و مهم تر این که انگیزه مادی در آن نبود، در حالیکه طبقاتی شدن کنونی صرفاً انگیزه مادی دارد و کل توجیهات امنیتی ماجرا را نقش بر آب کرده و آثار سوء آن چند برابر شده است.
روشن است که این سیاست ربطی به اپراتورهای موبایل ندارد. آنان در مقامی نیستند که چنین تصمیمی را بگیرند. این تصمیم فراتر از آنان است و حتماً باید برای منافع مادی آن و نحوه توزیعش فکرهای قبلی شده باشد.
اگر مسدود کردن اینترنت پایه امنیتی داشته، در این صورت طبقاتی کردن آن به معنای فروش امنیت است و اگر پایه امنیتی نداشته است که اصولا ندارد و با هدف افزایش درآمد است، در این صورت چرا طبقاتی می کنید؟ هزینه اش را زیاد کنید تا میلیونها نفر از آن بهره مند شوند. مثل همه چیزهای دیگری که گران شده است. حداقل این سیاست عوارض تبعیض را ندارد.
در هر حال طبقاتی کردن ضد منافع عمومی و حکومتی است، چونکه باز بودن اینترنت چنان منافع اقتصادی گسترده ای دارد که همه کشور و مردم و به تبع آن دولت و حکومت هم از آن منتفع می شوند.
سود حاصل از فروش اینترنت طبقاتی در مقابل سود ناشی از باز بودن اینترنت بسیار بسیار اندک است ولی مهم تر از آن، هزینه و منافع سیاسی و روانی است که در «میدان نت» با لشکر بزرگ ده ها میلیونی مردم باید مبارزه کرد و طبقاتی کردن آن آثار وحشتناکی دارد که باز کردنش برعکس بسیار مفید می باشد.
منافع عمومی و مردم را به منافع گروهی اندک نباید فروخت. نتیجه این میدان چیزی جز شکست نیست.
جالب است که این رویکرد در نامه امام علی(ع) به مالک اشتر به خوبی تبیین شده است. خطاب به مالک می نویسند که «نگاهت به آبادانی زمین، باید از نگاهت به گرفتن مالیات بیشتر و کوشاتر باشد»، «هر کس مالیات را بدون آبادانی بطلبد، شهرها را ویران و بندگان خدا را هلاک می کند».
اینترنت آزاد چنان تحولی در اقتصاد و معیشت و نیز رضایت مردم بوجود می آورد که با این درآمدهای اندک قابل قیاس نیست. ده برابر درآمد حاصل از اینترنت طبقاتی را برای جبران فقر حاصل از قطع اینترنت پرداخت کنید، باز هم ناکافی است و این فقر و کاهش درآمد ضربه سنگینی به اقتصاد کشور است. فقر و بیکاری ناشی از بمباران دشمن قابل درک است ولی از قطع اینترنت خیر.
بگذریم از این که این سیاست تبعیض آمیز منشاء فسادهای فراوانی خواهد شد که چون موریانه جامعه را از درون می خورد و یک عرصه جدید فساد بوجود می آورد.
به اجمال، به گزارش لینک وبسایت به نقل از خبر آنلاین، عباس عبدی در روزنامه اعتماد نوشت: این میدان به طرز عجیبی از آغاز آمدن اینترنت فعال بود و جنگی دایمی در آن قرار داشت و با اطمینان میتوان تصریح کرد که بیشترین خسارت به رابطه حکومت و مردم و حتی در اقتصاد در این میدان زده شده، چراکه پیش از دو دهه است که با شدت هر چه تمام تر ادامه داشته و به جنگ بی پایان میان دو طرف تبدیل گشته است. این مشکل حقیقی و جدی بود ولی منطق آن پذیرفتنی نیست، چراکه ساختاری که همیشه اینترنت را به عنوان یک تهدید جدی و نه یک فرصت عالی تلقی می کرد و هیچ وقت اهتمام نکرد خودرا با این زیرساخت جدید حیاتی بشر تطبیق دهد و در مقابل هک خودرا مجهز کند، نمی تواند در ارتباط با خطر هک توجیهاتی بیاورد که پذیرفتنی باشد، چراکه به صورت پیش فرض زیرساخت ارتباطی اینترنت را نفی خود می دانست و با آن به مثابه اکل میته برخورد می کرد که باید در حداقل باشد. خطاب به مالک می نویسند که نگاهت به آبادانی زمین، باید از نگاهت به گرفتن مالیات بیشتر و کوشاتر باشد، هر کس مالیات را بدون آبادانی بطلبد، شهرها را ویران و بندگان خدا را هلاک می کند.
منبع: linkwebsite.ir
این پست لینک وبسایت را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب