قسمتی از خاطرات کودکی مان ساختگی است!
به گزارش لینک وبسایت، یک پژوهش بین دانشگاهی حاکی از آنست که بخشی از خاطرات کودکی ما ساخته ذهن مان است نه حقیقت.
به گزارش لینک وبسایت به نقل از دانشگاه بردفورد، محققان در یکی از بزرگ ترین نظرسنجی های انجام شده درباره ی اولین خاطرات انسان دریافته اند که نزدیک به ۴۰ درصد شرکت کنندگان، خاطراتی از دو سالگی یا سنین پایین تر گزارش کرده اند؛ خاطراتی که بگفته محققان، احیانا بازسازی های ذهنی هستند و نه یادآوری مستقیم رویدادهای حقیقی.
پژوهشگران دانشگاه های بردفورد، سیتی لندن و ناتینگهام ترنت در این مطالعه، از شرکت کنندگان خواستند اولین خاطره ای را که به یاد می آورند، همراه با سن تقریبی خود هنگام وقوع آن شرح دهند. از آنان خواسته شده بود خاطره ای را گزارش کنند که به تجربه مستقیم خودشان مربوط باشد، نه تصویری در آلبوم خانوادگی، داستانی که از اعضای خانواده شنیده اند یا اطلاعاتی که از منابع دیگر به دست آورده اند.
بر اساس نتایج پژوهش، از میان ۶۶۴۱ شرکت کننده، ۳۸.۶ درصد مدعی بودند رویدادهایی را از دو سالگی یا قبل از آن به یاد دارند. ۸۹۳ نفر هم خاطراتی را به یک سالگی یا سنین پایین تر نسبت داده بودند. این نوع خاطرات در بین افراد میانسال و سالمند شیوع بیشتری داشت.
با این حال، پژوهش های پیشین نشان می دهند که اولین خاطرات زندگی افراد به طور معمول به حدود سه تا سه ونیم سالگی بازمی گردند. فرایندهای عصبی ضروری جهت ایجاد خاطرات زندگی نامه ای در سالیان نخست زندگی هنوز بطور کامل رشد نکرده اند و توانایی ثبت و بازیابی این خاطرات کم کم شکل می گیرد.
پژوهشگران باور دارند خاطراتی که افراد به سنین بسیار پایین نسبت می دهند، ممکنست از ترکیب قطعات پراکنده تجربه های اولیه با اطلاعاتی شکل گرفته باشند که بعدها درباره ی دوران نوزادی و کودکی خود به دست آورده اند.
برای مثال، فردی ممکنست از خانواده شنیده باشد که در دوران نوزادی کالسکه ای سبزرنگ داشته است. او می تواند تصویری ذهنی از آن کالسکه بسازد و کم کم جزئیاتی مانند محل قرارگیری آن یا اسباب بازیهای آویزان از آنرا هم به تصویر اضافه کند. با گذشت زمان، این ترکیب از اطلاعات و تصاویر ذهنی ممکنست بصورت خاطره ای حقیقی تجربه شود.
شازیا اختر، نویسنده نخست پژوهش، توضیح می دهد که چنین خاطراتی می توانند از قطعاتی از تجربه های اولیه، همراه با اطلاعاتی درباره ی دوران نوزادی و کودکی تشکیل شوند. جزییات دیگری هم ممکنست بدون آگاهی فرد به این بازنمایی ذهنی افزوده شوند.
مارتین کانوی، استاد دانشگاه سیتی لندن و از نویسندگان پژوهش، هم می گوید افراد به طور معمول از ساختگی بودن این خاطرات آگاه نیستند و حتی ممکنست بعد از شنیدن این توضیح که خاطره شان احیانا حقیقی نیست، آنرا نپذیرند.
به گفته محققان، ایجاد خاطراتی شبیه خاطرات بزرگسالان به رشد مغز و تکامل درک کودک از جهان وابسته است؛ فرایندی که در حدود پنج تا شش سالگی به مرحله مهمی می رسد.
این پژوهش با عنوان «خاطرات اولین ساختگی» در مجله Psychological Science انتشار یافته است.
به اجمال، این نوع خاطرات در میان افراد میانسال و سالمند شیوع بیشتری داشت. در عین حال، پژوهش های پیشین نشان می دهند که نخستین خاطرات زندگی افراد بطور معمول به حدود سه تا سه ونیم سالگی بازمی گردند. او می تواند تصویری ذهنی از آن کالسکه بسازد و کم کم جزئیاتی مانند محل قرارگیری آن یا اسباب بازی های آویزان از آن را هم به تصویر اضافه کند.
منبع: لینک وبسایت
این پست لینک وبسایت را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب